Ya da, söylemlerin ve eylemlerin anlamlı izdivacı…

İnsanlar, sözlerinizin doğruluğunu yaşamınızda yaptıklarınızla görmek isterler.

Dinin, pratikteki yani yaşamın içindeki referansları dindar örneklerdir, yani Müslümanlar. 

Konunun doğası ve doğrusu da budur. 

Çünkü, Müslümanlık, evrensel nitelik ve ilkeleriyle vizyon eksenli ilahi bir misyon kurumudur.

Allah, din kurumunun kurallarını ve niteliklerini hayatın içinden, evrensel hakikatlere göre kitaplarıyla vaz etmiş, peygamberleriyle de (öğretmenler) uygulamalı olarak göstermiştir.

Ancak, eğitim boyutu devam etmekle birlikte dinin öğretim boyutu Kur’an’la ve Hz. Muhammet’le son bulmuştur. 

Yani, bundan sonra ne bir kitap ne de bir peygamber gelmeyecektir. 

İnsan, inançlarıyla, aklıyla, bilinciyle, vicdanıyla, deneyimleriyle mukadder sona doğru yaşam yolculuğuna devam edecektir.

Bu bağlamda, insanın bütün söylem ve eylemlerinin referansları inançlarıdır.

İnsanlar, sosyo dini, siyasi, ticari, ekonomik ve kültürel yaşamınızı sözlerinizle değil, sözlerinizin referans boyutlu uygulama örneklerine göre değerlendirir ve sınarlar sizi.

Vakıa, kötü temsilciler sadece kendilerini madara etmezler, maalesef temsil ettikleri misyona da zarar verirler.

Hep derim, beşeri sistem ve işleyişlerin referansları ilahi nitelik ve ilkelerdir.

Bu nedenledir ki, beşeri kurumlar bile temsilcilerinden kurumlarının kurallarına ve değerlerine uymalarını isterler. 

Buna göre de ödül ve ceza sistemini çalıştırırlar.

İnsanların sözleriyle işlerinin anlamlı tutarlılığını samimiyetleri belirler.

Abdulkadir Türk